8 december 2010

Gijs Assman maakt (keramische) beelden, tekent en schildert. Zijn inspiratiebronnen zijn onder andere middeleeuwse sculpturen, strips en pornografie. Wat hem hierin interesseert is de weergave van het menselijk tekort en de morbide kant van het leven. Door deze onderwerpen te mengen met humor en door het gebruik van felle kleuren en het verwerken van de meest uiteenlopende soorten materialen, zorgt hij voor afstand tot de bronnen. Hierdoor wordt de oorspronkelijke morbiditeit hanteerbaar en krijgt een dragelijk karakter.
Deze dubbelzinnigheid tussen de dramatische onderwerpen en de luchtige manier waarop ze gemaakt zijn, leidt tot een spanning die opgevat kan worden als een bespotting van het zwartgallige.
Gijs Assman (1966) woont en werkt in Amsterdam.

Tentoonstellingen o.a.:
Galerie Nouvelles Images, Den Haag (2010)
Into Drawing, Schloss Moyland (D)
Museum voor Moderne Kunst Arnhem (2009)

17 november 2010

Machteld van Buren onderzoekt in tekeningen en schilderijen hoe figuren, mensen en dieren, een relatie kunnen aangaan met de ruimte om hen heen. In het verleden waren die figuren gevangen in hun eigen vorm. De serie ‘Lassie’ toont honden die verstrikt zijn in hun eigen vacht, een groep kangoeroes is gevangen in historische kledij. Een derde serie getekende figuren zijn poppen die een poging doen zich te bevrijden uit hun omhulling door de suggestie van beweging. In de meest recente schilderijen heeft Van Buren menselijke figuren in een geabstraheerde, rasterachtige structuur weergegeven. Van alle inhoud ontdaan zijn ze doorzichtig, waardoor ze niet alleen een relatie met de omgeving aangaan, maar er zelfs mee beginnen samen te vallen.
Machteld van Buren (1956) woont in Amsterdam en werkt in Marrum (Friesland).

Tentoonstellingen o.a.:
Museum Belvédère, Heerenveen
Kunstruimte Wagemans, Beetsterzwaag (2010)

www.machteldvanburen.nl
 

13 oktober 2010

Reyer Boxem is een fotograaf met een scherp oog voor het 'gewone'. Het vastleggen van de mens in zijn omgeving levert bij hem bijna altijd verrassende foto's op die een commentaar lijken te geven op de menselijke conditie. Soms melancholiek en soms humoristisch van toon, maar altijd scherp en met een sterk gevoel voor kleur, licht en compositie. Hij sprak ooit de woorden: ‘Zien dat iets een foto is, daar gaat het om. Hem maken is bijzaak. Dat klikken is eigenlijk maar iets doms.’
Boxem werkt vanaf 1994 als freelance fotojournalist en werk(te) onder meer voor: Noorderbreedte, Dagblad van het Noorden, Nieuwe Revu en Trouw. In 2008 ontving hij de Groninger Persprijs.
Reyer Boxem (1967) woont in Ezinge en werkt in Groningen.

www.reyerboxem.nl 

22 september

Karin Arink (1967) werkt in verschillende disciplines en gebruikt een keur aan media, zoals opengesneden foto’s, beeldhouwwerken in met name textiel, tekst, tekeningen en animaties. Haar werk draait rond de diverse verschijningsvormen van ‘het zelf’ waarin fysieke, mentale, emotionele en sociale aspecten elkaar overlappen en tegenspreken. Het ‘ik’ manifesteert zich tegenover ‘de ander’ door lichaamshouding, kleding, taal en teken. Al deze aspecten komen voor in het werk van Arink.
Karin Arink woont en werkt in Rotterdam en won in 1992 de eerste prijs Prix de Rome.

Tentoonstellingen o.a.:
Museum de Pont, Tilburg (2006)
Stedelijk Museum Schiedam (2008)
Daarnaast maakt zij vanaf 1993 onderdeel uit van kunstenaarsinitiatief Stichting B.a.d, waarmee ze exposities hield in Londen, Seoul en Tokyo.

3 maart 2010

Anno Dijkstra (1970) onderzoekt in zijn ruimtelijke werk de invloed van mediabeelden op onze waarneming en vraagt zich daarbij af: hoe vrijblijvend is het zien?
Zijn werk is een poging om de passieve positie van de toeschouwer te doorbreken. In plasticine, een industriële klei die gebruikt wordt om bijvoorbeeld prototypes mee te maken, boetseert hij beelden die hem in de pubertijd diep geraakt hebben. Door dit proces zet hij de - aanvankelijk alleen fotografische - beelden letterlijk voor zich, waardoor er een fysieke verhouding ontstaat.
Hierdoor ondergaat hij, en dus ook de toeschouwer, een één op één verhouding met het lichaam of object op de foto. De plasticine geeft aan de beelden een voorlopige sfeer mee. Het zijn beelden in wording, er moet nog iets mee gebeuren. Het publiek treft ze op een kwetsbaar moment.

3 februari 2010

Elspeth Diederix (1971) zet in haar gefotografeerde installaties de werkelijkheid naar haar hand. Ze gebruikt daartoe vaak onnatuurlijke materialen en objecten, zoals plastics en chemische verven, die sterk contrasteren met de natuurlijke omgeving. Zo geeft zij niet alleen commentaar op de natuur maar evenzeer op onze consumptiemaatschappij.
Diederix is in de eerste plaats beeldend kunstenaar die de fotografie nodig heeft om haar ideeën in beelden om te zetten.
In haar werk speelt ze met zaken als optische illusie, schaalontregeling, het in elkaar overlopen van kleur en vorm, transparantie en helderheid van materialen, en de morfologische gelijkenis tussen het kunstmatige voorwerp en het natuurlijke product. Al deze aspecten zouden het niet kunnen stellen zonder de specifieke eigenschappen van de fotografie die ervoor zorgt dat vorm en inhoud elkaar versterken.